Waar te beginnen om het verhaal van vandaag te vertellen? Een dag die ons altijd bij zal blijven als heel bijzonder en ontroerend.
Het was vanochtend vroeg op; om 8.30 stonden we met zijn drietjes in de lobby van het hotel te wachten op Wanda en haar vriend. Met een kofferbak vol met luiers, want die wilden ze in het tehuis graag hebben, zijn we richting Lianjiang gegaan, wat ongeveer een uur rijden is. Daar aangekomen stond ergens op de hoek van de straat een andere vriend die, op zijn brommer, het laatste stukje voor ons uit ging rijden richting het tehuis.
We hebben daar de verzorgsters ontmoet (ook diegene die we maandag bij "de overdracht" hadden getroffen), de directeur, de onderdirecteur en een soort manusje-van-alles. Het verhaal van deze laatste man was wel heel bijzonder; hij was nl. het eerste kind wat in het tehuis was gekomen, inmiddels getrouwd en samen met zijn vrouw (één van de verzorgsters van Meike) werkzaam in het tehuis. Hun zoontje was er ook en die had wel eens met Meike gespeeld.
Het waren allemaal geweldig aardige mensen, het was erg gemoedelijk maar ook een beetje rommelig. Onze gids had dit nog nooit meegemaakt en de directeur was een zeer vriendelijke man maar nam geen initiatief met betrekking tot het hele gebeuren. Dus we moesten noodgedwongen zelf de leiding wat nemen. We hebben veel vragen gesteld om zo veel, als mogelijk is, aan de weet te komen. Dit hele gebeuren is door onze chauffeur, met dank aan het statief van Toine, gefilmd. We kregen allemaal lekker fruit te eten en de directeur vroeg of we straks met hen wilde lunchen. En natuurlijk wilden we dat.
We mochten niet in het slaapzaaltje filmen/fotograferen, maar wel zien waar Meike geslapen heeft. We hebben er rond mogen lopen en het was zeer aangrijpend om de kindertjes daar in hun bedjes te zien; ik had ze allemaal wel mee willen nemen.
De reactie van Meike op het hele gebeuren was dat ze alleen maar door ons vast gehouden wilde worden, ze wilde absoluut niet rondlopen.., strekte dan gelijk haar armen uit om door ons te worden opgetild.
We hebben gelunched in een restaurant verderop in de stad. Wij gingen samen met onze gids en de chauffeur met de auto er na toe. Er reden vier brommers voor ons uit; de directeur samen met de onderdirecteur, twee verzorgers, het getrouwde stel wat allebei in het tehuis werkt én de vriend-van-de-vriend-van de gids. Het was een hele optocht!
In het restaurant hebben we dus met een hele groep (ook de manager van het restaurant schoof aan) gegeten. Zoals het in China dan gewoonte is, zit je aan een grote ronde tafel met ronddraaiend plateau waar steeds meer eten op wordt gezet, wat we uiteraard met stokjes hebben proberen op te eten.
Meike had de hele ochtend nog geen geluid laten horen...tot het moment dat we klaar met eten zijn, we opstapten ze plots een beetje begon te zingen. Wat was dat mooi!
Na het eten hebben we van iedereen afscheid genomen behalve de onderdirecteur die bij ons in de auto is gestapt en mee gegaan is naar de vindplaats. Het was een zeer slechte weg er naar toe..,maar heel bijzonder om de omgeving te zien en natuurlijk heel speciaal om op die ene plek te zijn. Dan gaat er echt wel wat door je heen.
We hebben bij het tehuis wat grond meegenomen. Bij de poort bij de ingang van het tehuis staat een grote boom die vruchten draagt. (ik ben de naam even kwijt, maar ze waren erg lekker). We hebben daar een blaadje van afgehaald. Op het moment dat we bij de boom vandaan liepen en de directeur net had verteld dat de vruchten die er aan hingen nog niet rijp genoeg waren, viel er eentje af. Grote hilariteit en er werd geroepen dat dat "een goed teken" moest zijn. We hebben uiteraard de vrucht meegenomen, net als alle andere fruit dat we kregen aangeboden plus het kommetje rijst dat overbleef in het restaurant en waarvan de verzorgsters zeiden dat Meike dat zo graag lust en dus mee moest.
Jongens...,wat een bijzondere dag waarop we veel hebben meegemaakt.
We hebben lieve, hartelijke mensen ontmoet wat ons een heel goed gevoel heeft gegeven.
Ha Wilhelm, Greetje en Meike!
BeantwoordenVerwijderenWat goed te lezen dat jullie zo'n fijne en bijzondere dag hebben gehad. Nu dan tijd om alles even te laten bezinken en bij te komen van de emoties.
Wij zien jullie dinsdag weer.
Groeten Toine, Sonja, Anne en Tom
Hoi, Hoi,
BeantwoordenVerwijderenWat een prachtige foto's en fantastisch, nu voor ons maar ook later voor Meike dat je alles zo goed aan het papier kunt toe vertouwen.
Je kunt mooi schrijven.
Wat een bijzondere en emotionele dag moet het vandaag voor jullie zijn geweest!
Fijn dat Meike zich steeds beter op haar gemak voelt!
Gr. Van ons allen.
ps. Anne Mare heeft gisteren haar A diploma gehaald!
Hai lieverds...we lezen de verhalen en bekijken de foto's bij Peter en Grietje-Akke. Mooie foto's allemaal! hartstikke leuk! Het schiet mooi op naar zaterdag, en dan hopen we jullie weer gezond en wel te zien...
BeantwoordenVerwijderenGroetjes van Heit en mem de Haas.
lieve Wilhelm en Greetje,
BeantwoordenVerwijdereno, wat zullen er verhalen komen als jullie weer thuis zijn en vooral over deze wel zeer bijzondere dag!
Heerlijk dat jullie dit mee konden maken en dat alles zo prima verliep daar.
Wij zijn een uurtje Drente in geweest met de auto, zonnetje er bij, was ik er ook even uit.
Jullie slapen al lekker denk ik en dus maar weer tot morgen.
Dikke kus voor jullie 3en van heit en mem.
Wel zo te lezen een dag om nooit te vergeten.
BeantwoordenVerwijderenDenk dat jullie genoeg indrukken meenemen naar huis om samen met Meike een mooie toekomst tegenmoet te gaan! Groetjes eelko en hella.
Bijzondere dag vandaag, en die neemt niemand jullie meer af. Wat een mooi idee om een beetje grond mee te nemen in een potje. Zijn er nu nog "verplichte" dingen of kunnen jullie nu ook nog een paar dagen rustig aandoen? We lezen het wel weer.
BeantwoordenVerwijderengroetjes Gwenda
nou lieverds
BeantwoordenVerwijderenwat heerlijk, dat deze dag zo goed en hartelijk is verlopen, en ja prachtig wat eigen grond mee te nemen. Heerlijk dat Meike het al zo goed heeft met jullie, geniet nog van een weekje vakantie en dan halen we jullie zaterdag weer
lieve groetjes Harmen en Gerwine
Ik zit regelmatig even met de tranen in de ogen jullie verhalen te lezen. Fijn te horen dat jullie de kans hebben gekregen om al die mensen te spreken en heel bijzonder ook om haar vindplaats te zien. Zo te horen begint Meike haar al aardig op haar gemak te voelen bij jullie. Prachtig gewoon.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes Johanna en de rest
Ik raak al helemaal verslaafd aan deze site. Heb nu speciaal even de pc aangezet, want ik heb het gisteren ook niet kunnen lezen.
BeantwoordenVerwijderenWat een ervaring, en zo ontzettend speciaal allemaal! En wat ligt ze lief te slapen bij Wilhelm in het vliegtuig. En ik vind het ook geweldig te lezen, dat ze nu al zoveel bij jullie wil zijn. Volgens mij begint ze zich nu al aan jullie te hechten en dat is volgens mij een heel goed teken, voor jullie toekomst met z'n drietjes.
Ik blijf jullie volgen (ik knipoog).
Groetjes Wiepie
Goh, wat een geweldige dag met veel indrukken is dit voor jullie geweest. De ontroering is door alle regels heen te lezen. Fijn dat we zo met jullie mee mogen delen. Geniet van alles en elkaar!
BeantwoordenVerwijderenHoi Wilhelm en Greetje!
BeantwoordenVerwijderenWat een prachtige belevenissen van jullie in China en wat geweldig dat we daar hier over kunnen meelezen. Heel bijzondere foto's ook!
En Meike is echt een prachtige meid! Wat een juweeltje! Wij wensen jullie heel veel plezier toe met z'n drieën van ons drieën!
Hoi Wilhelm en Greetje
BeantwoordenVerwijderenPrachtig dat jullie zo'n hartverwarmend onthaal hadden in het tehuis maar vooral heel erg ontroerend! Wat heeft Meike ook prachtige oogjes he! Geniet er maar lekker van. Vriendelijke groetjes Ida
Toen ik het verhaal las, had ik de tranen in mijn ogen. Het klinkt allemaal alsof het gewoon zo moet zijn. Meike hoort bij jullie!
BeantwoordenVerwijderenLiefs André en Klazien.
Wat weer een mooi verhaal, wat moet dat allemaal heerlijk wezen en dat Meike nu al zo vertrouwd met jullie is.
BeantwoordenVerwijderenWe genieten van jullie verhalen.
Liefs Haasjes uit Veendam