




Sinds gisteravond staan we weer met onze voeten op nederlandse bodem.
Het was een lange vlucht maar onze meid deed het prima. Het toilet vond ze echter maar niks.., daar was het huilen geblazen. Maar ja..., tijdens een vlucht van zo'n tien uur kom je echt niet onder een paar toiletbezoekjes uit. Ze heeft aan het begin én aan het eind van de reis een uurtje geslapen en voor de rest vnl. bij ons op schoot gezeten.
Op schiphol aangekomen moesten we eerst op de koffers wachten voor we naar de familie en vrienden konden die ons al op stonden te wachten met ballonnen en spandoeken. We zagen ze al achter de glazen wand staan en alhoewel het met de koffers vrij snel ging, duurde het ons uiteraard veel te lang voordat we elkaar echt konden spreken. Fijn om iedereen weer te zien.
We zijn met zijn drietjes naar huis gereden in onze eigen auto die door de vrienden mee naar Schiphol was genomen. De achterramen waren leuk versierd met plakplaatjes. Meike zette het op een brullen toen ze in het autostoeltje moest. We hebben al heel wat kilometers met haar in taxi's en bus gezeten, maar dan zat ze bij ons op schoot dus het stoeltje was weer een nieuw fenomeen. Het protest duurde echter niet lang en een poosje later viel ze in slaap.
In ons huis stonden bloemen en waren slingers opgehangen door heit en mem de Haas, de buren en de vrienden. In de koelkast vonden we lekkere dingen waaronder een welkomsttaart van de buren met een foto van Meike er op. Hij was zo mooi dat ik het bijna zonde vond om 'em op te eten, maar volgens Wilhelm was het nog meer zonde om hem níet op te eten(!). Vanochtend hadden we dus wat lekkers bij de koffie en hebben we met zijn drietjes kadootjes uitgepakt en alle kaarten bekeken.
Na een onrustige nacht van Meike (en dus ook voor ons) gaat het vandaag prima. 's Ochtends moet ze altijd erg op gang komen (ach..., dat zijn er hier meer) en kan ze eerst heel stil zijn. Op dit moment echter rent ze lachend de kamer op en neer en heeft veel lol met zichzelf voor de spiegel.
Het was een lange vlucht maar onze meid deed het prima. Het toilet vond ze echter maar niks.., daar was het huilen geblazen. Maar ja..., tijdens een vlucht van zo'n tien uur kom je echt niet onder een paar toiletbezoekjes uit. Ze heeft aan het begin én aan het eind van de reis een uurtje geslapen en voor de rest vnl. bij ons op schoot gezeten.
Op schiphol aangekomen moesten we eerst op de koffers wachten voor we naar de familie en vrienden konden die ons al op stonden te wachten met ballonnen en spandoeken. We zagen ze al achter de glazen wand staan en alhoewel het met de koffers vrij snel ging, duurde het ons uiteraard veel te lang voordat we elkaar echt konden spreken. Fijn om iedereen weer te zien.
We zijn met zijn drietjes naar huis gereden in onze eigen auto die door de vrienden mee naar Schiphol was genomen. De achterramen waren leuk versierd met plakplaatjes. Meike zette het op een brullen toen ze in het autostoeltje moest. We hebben al heel wat kilometers met haar in taxi's en bus gezeten, maar dan zat ze bij ons op schoot dus het stoeltje was weer een nieuw fenomeen. Het protest duurde echter niet lang en een poosje later viel ze in slaap.
In ons huis stonden bloemen en waren slingers opgehangen door heit en mem de Haas, de buren en de vrienden. In de koelkast vonden we lekkere dingen waaronder een welkomsttaart van de buren met een foto van Meike er op. Hij was zo mooi dat ik het bijna zonde vond om 'em op te eten, maar volgens Wilhelm was het nog meer zonde om hem níet op te eten(!). Vanochtend hadden we dus wat lekkers bij de koffie en hebben we met zijn drietjes kadootjes uitgepakt en alle kaarten bekeken.
Na een onrustige nacht van Meike (en dus ook voor ons) gaat het vandaag prima. 's Ochtends moet ze altijd erg op gang komen (ach..., dat zijn er hier meer) en kan ze eerst heel stil zijn. Op dit moment echter rent ze lachend de kamer op en neer en heeft veel lol met zichzelf voor de spiegel.
Jongens..., bedankt allemaal voor jullie kaarten, kado's, bloemen, slingers, taart én komst op Schiphol. We vonden het erg mooi en het is fijn om later aan Meike te kunnen vertellen hoe welkom ze niet alleen vbij ons, maar ook bij jullie was.