dinsdag 24 maart 2009

De tweede dag met zijn drietjes



(familiefoto en foto met één van de verzorgsters)


Bedankt allemaal voor jullie lieve berichtjes!

Hier zit ons tweede dag er met zijn drietjes er bijna op.
Meike ligt lekker in haar bedje te slapen en ook al ze niet slaapt ligt ze te duimen of wat met haar handjes te draaien. Komt ze uit bed, dan is ze de draad iedere keer weer even kwijt; elke keer moet ze opnieuw wennen aan de nieuwe omgeving en situatie. Eén van ons twee laat haar dan tegen de borst aan liggen en zo stilletjes aan komt ze dan weer bij.
Gisteravond wilde ze niet eten maar vanochtend gelukkig wel. Bij moeders was het wat anders want toen die de rijstepap rook (en dat is echt geen rijstpap zoals wij die kennen!) kwam het eten er bij haar weer uit. De sappige details zal ik jullie besparen (haha)..., ondertussen zit er weer wat in en trekt alles weer bij.

We moesten om 9.30 uur klaar staan omdat we om 10.00 uur wederom een afspraak hadden bij het registratie-kantoor voor de nodige formaliteiten. Er wordt dan van je verwacht dat je er op je paasbest uitziet, dus dat doe je dan maar. Wilhelm hoefde bij zijn pak gelukkig geen stropdas te dragen en dat scheelde weer mooi bij deze temperaturen. Alhoewel het vandaag een stuk minder warm was dan voorgaande dagen. Het was dan ook iets minder benauwd. Ondanks de hitte van boven de dertig gr. hebben wij hier nog geen zon gezien; het is iedere dag zwaar bewolkt en heeft ook al even geregend. Ach..., het maakt niet uit..., ons zonnetje ligt op dit moment bij ons op de kamer in haar bedje.
Bij het registratie-kantoor is een zgn. familiefoto gemaakt en zijn we tweemaal geintervieuwd. Eénmaal door de notaris; een alleraardigste dame die slecht engels sprak maar wel met ons op de foto wilde toen we dat vroegen en wie ons het andere intervieuw afnam hebben we werkelijk geen flauwe notie van. Officieel heet het een intervieuw maar het waren enkel maar wat vragen te beantwoorden en was vrij snel klaar.

Daarna terug naar het hotel waar het voor Meike tijd was om te eten en haar middagdutje te doen. (Heit en mem hebben maar even mee gedaan).

Meike moet uiteraard nog erg wennen maar zoekt ons wel op als ze verdrietig is...., wil dan vast gehouden worden en laat zich troosten. Van knuffels moet ze niks hebben.., die is ze niet gewend en kunnen de eerste tijd dus weer de kast in maar komen vast en zeker later wel weer aan bod. Een plastic badeendje en een kleine tamboerijn zijn haar grootste schatten.

Wat ze ook leuk vindt is om te wandelen en dan heeft ze de pas er aardig in! De tamboerijn moet dan zeker mee en hoe leuker ze het vindt hoe meer ze er mee rammelt. Heel voorzichtig komen dan af en toe de eerste lachjes. Ook begint ze dan wat geluidjes te maken. In bad gaan vindt ze ook heerlijk.
Ja..., jullie zien het...., ons leven is drastisch veranderd. De verhalen gaan op dit moment vnl. alleen over voeden, baden en middagdutjes. (hahaha!)

Mensen.., nogmaals bedankt voor jullie reacties; het is erg mooi om te lezen.

Erik en Jantje.., we hebben jullie groeten aan Angela overgebracht en na enige uitleg en jullie verhaal over de hele taxirit gedaan te hebben, wist ze precies wie jullie waren. En voor Jelmer en Marije.., van harte gefeliciteerd; we nemen er eentje op!